ارزيابي مقايسه اي صحت ارتفاعي مدل هاي رقومي ارتفاعي ASTER و SRTM

مدل‌های رقومی ارتفاعی پژوهشگران را قادر می‌سازند تا تحقیقات جغرافیایی در مقیاس جهانی و منطقه‌ای از قبیل تغییرات جهانی، مخاطرات محیطی، پایش محیط و ... را انجام دهند. بنابراین مدل‌های رقومی ارتفاعی نقشی كلیدی در تحقیقات علمی ایفا می‌كنند. SRTM و ASTER GDEM دو مجموعه از داده‌های ارتفاعی هستند كه بصورت پوشش جهانی(تقریباً 80 درصد سطح كره زمین) در دسترس می‌باشند. بنابراین لازم است قبل از استفاده از آنها، صحت ارتفاعی هر كدام مورد ارزیابی قرار گرفته و داده مناسب با توجه به هدف تحقیق انتخاب گردد. مدل رقومی ارتفاعی حاصل از تصاویر ASTER دارای قدرت تفكیك مكانی 30 متری می‌باشد. بنابراین به نظر می‌رسد داده‌های ارتفاعی دقیق‌تری از SRTM كه دارای قدرت تفكیك مكانی 90 متر می‌باشد، ارائه دهد. مطالعات مختلفی جهت مقایسه صحت ارتفاعی هر كدام از این دو مدل رقومی ارتفاعی در كشورهای مختلف انجام گرفته است كه نتایج آن بیانگر مزایا و محدودیت‌های هر كدام نسبت به دیگری می‌باشد. در این تحقیق صحت ارتفاعی این دو مدل در سه منطقه از ایران شامل آذربایجان شرقی، سیستان و بلوچستان و بوشهر كه دارای ویژگی‌های توپوگرافی متفاوت می‌باشند، با استفاده از نقاط كنترل ارتفاعی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد كه RMSE بعنوان شاخص خطا برای مناطق مورد مطالعه در آذربایجان شرقی، سیستان و بلوچستان و بوشهر در مدل SRTM به ترتیب 6/1، 7/4 و 2/9 و در ASTER GDEM به ترتیب 8/7، 8/3 و 7/2 متر می‌باشد. بنابراین صحت ارتفاعی SRTM در هر سه منطقه از ASTER GDEM بالاتر می‌باشد. در این تحقیق رابطه بین خطای ارتفاعی و خصوصیات زمین از جمله شیب و جهت شیب نیز مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن ارائه گردیده است. یافته‌های نهایی تحقیق حاكی از صحت ارتفاعی بالای SRTM در مقایسه با ASTER GDEM در ایران می‌باشد. بنابراین جهت كاربردهای متعدد، SRTM گزینه مناسب تری می‌باشد.