اثر تركيبي نانوذرات دي اكسيد تيتانيوم و فلز نيكل بر بافت آبشش ماهي گورخري (Danio rerio)

مطالعه حاضر با هدف بررسي آسيب شناسي بافت آبشش ماهي گورخري (Danio rerio) متعاقب رويارويي با نانوذرات دي­اكسيد تيتانيوم تركيب ­شده با فلز نيكل انجام شده است. بدين منظور از 200 قطعه ماهي با متوسط وزن 5/1 گرم و طول 2 سانتي­متر استفاده شد. ماهيان به مدت 96 ساعت در معرض چهار غلظت غيركشنده نانوذرات دي­اكسيد تيتانيوم تركيب ­شده با نيكل (شامل 1، 10، 32 و 100 ميلي­گرم در ليتر) به همراه گروه شاهد (فاقد هرگونه ماده شيميايي) قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه پس از مواجهه با نانوذرات دي­اكسيد تيتانيوم تركيب­ شده با نيكل عوارضي همچون خميدگي تيغه­هاي ثانويه، هيپرتروفي تيغه­هاي ثانويه، افزايش ترشح موكوس، افزايش به هم­چسبيدگي لاملاهاي ثانويه، هيپرپلاژي و در نهايت افزايش نكروز رخ داد. اگرچه تغييرات آسيب شناسي بافتي مشاهده شده در تمامي گروه­ها وجود داشت، اما شدت اين تغييرات با افزايش غلظت نانوذرات دي­اكسيد تيتانيوم تركيب ­شده با نيكل افزايش يافت. همچنين نتايج آناليز آماري نيز نشان داد كه ميزان تغييرات در قطر لاملاي اوليه، طول لاملاي ثانويه و قطر لاملاي ثانويه در مقايسه با گروه شاهد، اختلاف معني­دار داشت (05/0>P). نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه اين نانوماده مي­تواند اثرات قابل توجهي بر بافت آبشش ماهي داشته باشد.