تاثير ساختار كلامي پزشك و بيمار بر ميزان رضايتمندي بيماران

از آنجا كه مهارت­هاي ارتباط كلامي پزشك از مهم­ترين عوامل كسب اطلاعات لازم از بيمار، تشخيص و درمان بيماري و عامل موثري در رضايت بيمار است، سعي شده است تا در اين پژوهش با استفاده از سبك پاسخ گويي كلامي طبقه­ بندي است ايلز و اندازه گيري انواع پاره­ گفتارها، تاثير ساختار كلامي پزشك و بيمار بر ميزان رضايت مندي بيماران مورد ارزيابي قرار گيرد. اين مطالعه با جمع­آوري اطلاعات 26 پزشك و 101 بيمار و ضبط مكالمات آنها و نظرسنجي ميزان رضايت­مندي بيمار در پنج مركز آموزشي - درماني دولتي دانشگاه علوم پزشكي مازندران انجام شده است. 1/95 % از بيماران رضايت خود را از اين گفتگو اعلام نمودند (5/54 % راضي و 6/ 40 % كاملاً راضي)؛بين رضايتمندي بيماران و استفاده­ از پاره­گفتارهايي كه دلالت بر فهم كلام پزشك داشت يا در مورد نحوه درمان اعلام نظر مي­كرد، ارتباط معني دار وجود داشت )02/0>P)؛بين استفاده پزشك از پاره­گفتارهايي كه دلالت بر آگاهي از وضعيت بيمار داشت و پاره­گفتارهاي نشان دهنده دريافت مفهوم كلام بيمار و رضايت بيمار نيز تفاوت معني دار بود (05/0>P). زماني كه پزشك، بيماري و درمان را شرح داد و با سئوالاتي، بيمار متوجه شد كه پزشك در پي يافتن مشكل اوست،درصد رضايت بيمار بالا رفت. بيشترين نارضايتي­ها هنگامي بود كه بيمار حس نمود پزشك كاملاً متوجه مشكل او نشده است يا زماني كه پزشك در اختيار و يگذاشته است،كافي نبوده است.استفاده پزشك از پاره­گفتارهاي يكه اطلاعات عيني به بيمار مي­دهد يا كلماتي كه بيمار را به ادامه كلام تشويق نموده، مكالمه را تسهيل كند، رضايت بيمار را افزايش مي­دهد و فرايند تشخيص و درمان بيماري تسهيل­ مي­شود.