چارچوبي مفهومي در فهم و تطبيق گسترش ورامرزي انقلاب ها

از ويژگي هاي انقلاب هاي بزرگ كه انقلابيون آن را تضميني بر جهان شمولي انقلاب خود مي دانند، «گسترش ورامرزي» آن است. اين ويژگي انقلاب در ادبيات رايج جامعه شناسي سياسي، تحت عنوان «صدور انقلاب» مفهوم سازي شده كه در كنار آن، واژگاني چون «بازتاب انقلاب»، «اشاعه انقلاب» و «تاثير انقلاب» نيز مورد استفاده قرار گرفته است. در ميان آثار متعددي كه در اين حوزه به زبان هاي مختلف منتشر شده است، نمي توان يك الگوي جامع براي توصيف و تشريح «پراكنش انقلاب ها» را شناسايي كرد. از اين رو نگارندگان از رهگذر ريشه شناسي واژگان اين حوزه، در پي ارائه الگويي در فهم و تطبيق گسترش ورامرزي انقلاب ها هستند. اين مقاله پيرامون اين پرسش سازمان يافته است كه براي گسترش و پراكنش انقلاب ها، چه مدلي مي توان طراحي كرد، تا ضمن مشخص بودن مقدمات، فرايند، اجزا و گونه هاي پراكنش، بتوان چارچوبي براي تطبيق گسترش انقلاب ها فراهم كرد.