بررسي اثر تخريبي نانوذرات مس محلول در آب بر بافت آبشش ماهي Oncorhynchus mykiss قزلآلاي رنگين كمان

فنآوری نانو به عنوان یك علم نوین، به سرعت در حال گسترش است كه به دلیل گستردگی زیاد میتواند بیشتر جنبههای زیستی را مورد هدف قرار دهد. به همین دلیل، نگرانیها در مورد خطرات و عواقب این فنآوری در محیطهای زیستی به ویژه منابع آبی در حال افزایش است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر نانوذرات مس بر جهت یافتن یك نشانگر زیستی مناسب، ،Oncorhynchus mykiss بافت آبشش ماهی قزلآلای رنگینكمان 18 گرم به مدت یك هفته در معرض ± برای اخطار وجود مس در منابع آبی، است. نمونهها با میانگین وزنی 3 50 و 100 میلیگرم در لیتر، قرار گرفتند. دمای ،30 ، با دوزهای 25 (CuO Nanoparticels) نانوذرات مس 8 و سختی كل برابر با 270 گرم بر لیتر كربنات 8/ آب 5 pH ، 14 درجه سانتیگراد ± آب در طی دوره آزمایش 1 كلسیم بود. در پایان دوره 7 روزه، از هر تیمار، 9 ماهی به صورت تصادفی صید شد و آبشش دوم سمت چپ آنها، جهت بررسی بافتشناسی جدا شد. آسیبهای بافتی مشاهده شده توسط نانوذرات مس شامل هایپرپلازی، تورم، برآمدگی اپیتلیوم تیغه ثانویه، آنوریسم لاملایی و نفوذ گلبول سفید بود. همچنین آسیبهای وارده در غلظتهای مختلف نانوذرات مس نیز مشخص شد. نتایج نشان داد كه نانوذرات مس، همانند یون مس، به آبشش ماهی قزلآلای رنگینكمان آسیبهای بافتی وارد میكند و آبشش این ماهی میتواند نشانگر زیستی مناسبی جهت اثبات وجود مس در منابع آبی باشد. اگرچه مقایسه این آسیبها بیان داشت كه میزان و شدت آسیب نانوذرات به مراتب كمتر از یون مس است.