عدالت فضايي بهره مندي از امكانات و خدمات در سكونت گاه هاي روستايي دهستان هاي استان گيلان

تحقیق حاضر میزان دسترسی و بهره­گیری دهستان­های استان گیلان از خدمات كلیدی توسعه روستایی؛ به عنوان یكی از مصادیق كاهش نابرابری و عدالت فضایی را بررسی نموده است. روش تحقیق در این مقاله از نظر هدف كاربردی و از حیث ماهیت توصیفی- تحلیلی است؛ برای انجام این پژوهش از مدل موریس، روش شاخص بندی، استاندارد سازی و تقسیم بر میانگین استفاده شده است. براساس نتایج به دست آمده، دهستان های سراوان، كلیشم و گل سفید بیشترین میزان دسترسی و دهستان های كوهستانی تالش، شوئیل و اشكور علیا محروم ترین دهستان ها از نظر دسترسی به امكانات و خدمات روستایی بوده اند؛ بر اساس شاخص های مورد بررسی، فاصله ی بین دهستان های محروم و برخوردار به طور تقریبی بین 2 تا 10 برابر در نوسان بوده است. این وضعیت نشان دهنده نابرابری شدید فضایی در برخورداری از امكانات و خدمات در سطح دهستان های استان گیلان است.