نقد و بررسي نظريه حكومت مندي بنت در قلمرو سياست فرهنگي

سیر تغییرات درون حوزه مطالعات فرهنگی، به تدریج آن را از رویكردی صرفاً انتقادی و انتزاعی دور كرد و به سیاست فرهنگی پیوند زد. مؤثرترین نظریه‌پرداز این پیوند، تونی بِنِت، بیان می­كند كه این رشته، باید بتواند در هدایت و رهبری جامعه، مؤثر واقع شود. او به همین منظور، با ارائه توصیفی از مفهوم حكومت­مندی، به این امر مبادرت ورزید. در این رویكرد، حكومت­مندی شیوه­ای است كه با آن دولت مدرن، دغدغه افراد را می‌یابد و در جستجوی حكومت كردن و نظارت همراه با مسالمت مدنی است. دولت به‌ منزله نیرویی متمركز كه درصدد طبیعی­سازی خود و دیگران است، تكنیك و شیوه‌های مختلف دانش را به خدمت می‌گیرد تا از طریق هدایت تمنیات، علایق و اعتقادات، رفتار افرادرا برای اهداف معین اما متغیر، شكل دهد. بر این اساس، در پژوهش توصیفی و كتابخانه‌ای حاضر، به كمك روش­شناسی بنیادین، ابعاد این نظریه و زمینه‌های شكل‌گیری مؤلفه‌های مؤثر آن در سیاست‌گذاری فرهنگی بازخوانی شده و برخی از عمده­ترین نقدهای وارد بر این نظریه، از جمله سستی و ناپایداری اهداف فرهنگی، مسخ نمودن اراده آزاد افراد و رفتارمحوری طرح شده است.

-