نانوتكنولوژي و پيامدهاي اخلاقي آن

تمامي خلقت براساس ساختارهاي نانو پايه‌ريزي شده است. مواد سمي اين ساختارهاي نانو در طول تكامل يا حذف شده‌اند يا با بدن موجودات در تطابق قرار گرفته‌اند.اكنون بشر به سمت سنتز و استفاده مستقيم از ساختارهاي نانو و كاربردي ‌نمودن آن در جنبه‌هاي مختلف زندگي پيش مي‌رود.به دليل رفتارهاي غيرقابل پيش‌بيني ساختارهاي نانو نسبت به اشكال اوليه و قابل دسترس آن در طبيعت و عدم دانايي نسبت به عملكرد اين ساختارها در محيط‌هاي بيولوژيك و رسميت بالقوه آن‌ها و عطش فعلي جوامع دانشگاهي در بررسي اين ساختارها، به نظر مي‌رسد ضوابط اخلاقي بر نحوه ساخت و اثرات آن در محيط‌هاي آزمايشگاهي، صنعتي و نيز استفاده از اين مواد در كليه ابعاد زندگي بشر و همچنين محيط زيست پيرامونش، نياز به تدوين راهكارهايي دارد تا از وقوع فجايعي كه مي‌تواند از كشف مواد راديواكتيويته عناصر سنگين و ارتباط آن با ايجاد سرطان، خطرناك‌تر باشد، جلوگيري به عمل آيد.