بررسي رابطه بين سرمايه فرهنگي بوم‌شناختي با ردپاي بوم‌شناختي مورد مطالعه: شهروندان تبريز

ردپاي بوم‌شناختي، به عنوان مبنايي براي بيان تفاوت آنچه كه طبيعت به فرد عرضه مي كند تا براي زندگي مصرف كند، و آنچه شخص در زندگي مصرف مي كند، او را قادر مي‌سازد، با اتخاذ رفتار مسئولانه در قبال آن، اقدامات مناسب فردي و جمعي براي حفظ محيط زيست انجام دهد. افراد با كنترل ميزان و نوع مصرف مي‌توانند ميزان ردپاي بوم‌شناختي خود را كاهش دهند. اين امر مستلزم داشتن آگاهي كافي در اين زمينه است. جامعه آماري پژوهش حاضر شهروندان تبريز و نمونه آماري آن 443 نفر از افراد 15 تا 75 سال مي‌باشند كه با به‌كارگيري شيوه پيمايش و روش نمونه‌گيري خوشه‌اي، با استفاده از ابزار پرسشنامه و تكنيك مصاحبه مورد بررسي قرار گرفته‌اند نتايج حاصل نشان مي­دهد ميانگين سرمايه فرهنگي بوم‌شناختي شهروندان مورد مطالعه 43/82 درصد و ميانگين ردپاي بوم‌شناختي محاسبه شده 58/60 درصد در مقياس به‌كار رفته است، با توجه به رابطه معني‌دار بين متغير مستقل با متغير وابسته و مولفه‌هاي سازنده آن، پايين بودن ميزان سرمايه فرهنگي بوم شناختي در بالا بودن ميزان ردپاي بوم­شناختي شهروندان مورد مطالعه تاثيرگذار است.