نقش اخلاق در پيشگيري از قانون‌گريزي

اين مقاله بنابر روش تحقيق توصيفي ـ تحليلي به رشته تحرير درآمده است و هدف آن، بررسي نقش اخلاق در پيشگيري ازقانون‌شكني است. چگونگي ارتباط اخلاق و قانون‌گريزي در وضع قوانين و اجراي احكام، سؤال اصلي اين تحقيق است. فرض ما بر اين است كه اخلاق يكي از منابع حقوق است ـ برخلاف نظر بسياري از حقوق‌دانان ـ و توجه به اين منبع، مانع از ناهنجاري‌ها و قانونشكني‌ها مي‌شود. در نهايت به اين نتيجه مي‌رسيم كه اخلاق به طور غيرمستقيم موجب پيشگيري از قانون‌گريزي مي‌گردد و عرف رابط بين آن‌ها مي‌باشد. عرف به عنوان منبع معتبر قانون‌گذاري، مورد قبول اكثريت حقوق‌دانان است. در واقع اخلاق عرف را به وجود مي‌آورد و عرف نيز مبناي اخلاق قرار مي‌گيرد. بنابراين قانون‌گذار بايد به اخلاق و وجدان عمومي توجه داشته باشند تا در جامعه به جاي بي‌احترامي به قوانين شاهد آساني اجراي آن‌ها و استقبال مردم از آن‌ها باشند.