هوش سپرده ارثي يا اكتسابي

مقاله حاضر مطالعه اي تحليلي است كه در آن به بررسي انگيزشي بازخوردهاي كلامي معلمان به دانش آموزان در موقعيتهاي پيشرفت، مانند كلاس يا آزمون هاي كلاسي و نهايي، از منظر نظريه باورهاي ضمني دوئك پرداخته شده است. نوع باور دانش آموز درباره هوش، كه محيط اجتماعي در شكل گيري آنها نقش دارد، الگوي يكپارچه اي از باورها، اسناد و عواطف را ايجاد ميكند كه در موقعيتهاي پيشرفت به رفتار يادگيرنده و چگونگي نزديك شدن، درگير شدن و يا پاسخ دهي او در اين موقعيتها جهت ميدهد و پيش بيني رفتار او را براي ديگران ممكن مي سازد. در اين مقاله سعي شده است از دريچه روان شناختي به بررسي ويژگي هاي انگيزشي بازخوردهاي كلامي معلمان، به ويژه بازخوردهاي مبتني بر استعداد، پرداخته شود.