فرايند درمان اختلالات رواني رفتاري مراجع

مشكلات رواني - رفتاري را ميتوان از ابعاد مختلف بررسي، تحليل و رفع نمود. درمانگرايان از ديربازد اند كه سروكار داشتن با مشكلات يك فرد نميتواند به تنهايي كارساز باشد؛ برهمين اساس روابط درون خانواده نيازمند به درمان است. از آنجا كه خانواده نظامي متشكلي از بخش هاي به هم وابسته است مشكلات هر يك از اعضا به نحوي اجتناب ناپذير بر سايرين اثر مي گذارد. موردپژوهي حاضر با استفاده از مشاوره فردي، خانواده درماني و مشاوره پيش از ازدواج انجام شده است. مراجع 19 ساله اي براي اولين بار در سن كم ( 15 سالگي) ازدواج نموده و درگيري و تضاد با شوهرش باعث اختلال رفتاري وي و در نتيجه بروز حالت پرخاشگري، ناميدي، كم اشتهايي و گوشه گيري شده است. خانواده زن هم بدون اينكه به دنبال راه حل مشكل رفتاري او بوده باشند. بر ازدواج مجدد او اصرار ورزيده اند. در اين بررسي از روشي سيستمي و تركيبي استفاده شده كه گرايش به خانواده درماني دارد. به قول مورينو: مردم در گروه زندگي ميكنند، در گروه كار ميكنند. در گروه بيمار مي شوند، پس چرا در گروه درمان نشوند؟ (ثنائي، 1370). در رويكرد اصالت وجود هم بر اين اصل اشاره دارد كه خانواده، واحد بيمار محسوب مي شود نه فرد. خانواده نخستين مدرسه فضيلت است. (كاووسي، 1390). با مشاهده رفتار مراجع و وجود علائمي همچون گريه كردن، گوش دادن به موسيقي غمگين، اظهار خستگي از روند زندگي، ميل به گريز از محيط، احساس عدم درك از سوي خانواده و... كه همگي حكايت از افسردگي و گرايش وي به خودكشي داشت، اهميت درمان فرد را بيش از پيش روشن مي ساخت. خوشبختانه با انجام مداخله هاي مناسب، مشاهده فردي، زوج درماني و خانواده درماني مشكل مراجع به تدريج حل شد.