رابطه ويژگي‌هاي شخصيت با ميل به بروز خشونت در محيط كار

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه ساده و چندگانه ويژگي‌هاي شخصيتي با ميل به بروز خشونت در محيط كار به اجرا در آمد. روش: روش پژوهش، توصيفي- همبستگي و از ميان كاركنان يك كارخانه بزرگ خودروسازي، تعداد 269 نفر به عنوان نمونه به شيوه تصادفي ساده انتخاب و به پرسشنامه‌هاي پژوهش شامل پرسشنامه ميل به بروز خشونت در محيط كار (مهداد و همكاران،1390) و پرسشنامه پنج عاملي شخصيت نئو FFI NEO- (كوستا و مك كري، 1989) پاسخ دادند. داده‌ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون همزمان، تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان دادند كه بين برون‌گرايي، وظيفه شناسي، توافق جويي با ميل به بروز خشونت فيزيكي و كلامي و ميل به بروز خشونت كلي رابطه منفي معنادار، بين تجربه پذيري با ميل به بروز خشونت فيزيكي و ميل به بروز خشونت كلي رابطه منفي معنادار و بين روان‌رنجوري و ميل به بروز خشونت فيزيكي، كلامي و كلي، رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. علاوه بر اين، نتايج تحليل رگرسيون همزمان نشان داد كه ابعاد شخصيتي روان‌رنجوري و برونگرايي پيش بيني كننده ميل به بروز خشونت كلي و پيش‌بيني كننده ميل به بروز خشونت فيزيكي، همچنين، برونگرايي، روان‌رنجوري و وظيفه‌شناسي پيش‌بيني كننده ميل به بروز خشونت كلامي مي‌باشد.