پيش بيني پرخاشگري بر اساس ويژگي هاي بي رحمي- بي احساسي، تروماهاي اوايل كودكي و سبك هاي دلبستگي در دانش آموزان پسر دبيرستاني

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پيش بيني پرخاشگري دانش آموزان پسر بر اساس ويژگي‌هاي بي‌رحمي- بي‌احساسي، تروماهاي اوايل كودكي و سبك‌هاي دلبستگي (دلبستگي ايمن، دلبستگي ناايمن) انجام‌گرفته است. روش: نمونه‌اي با حجم 320 نفر از دانش آموزان دبيرستاني دزفول با روش نمونه‌گيري خوشه اي چندمرحله‌اي انتخاب شد. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش مقياس پرخاشگري باس و پري، پرسشنامه ويژگي‌هاي بي‌رحمي- بي احساسي، پرسشنامه تروماي اوايل كودكي و پرسشنامه دلبستگي بزرگسالان بود. داده هاي جمع‌آوري‌ شده با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج حاصل از اين پژوهش بيان گر آن است كه ويژگي‌هاي بي‌رحمي- بي‌احساسي، (29/0=r)، تروماهاي اوايل كودكي (34/0=r) و سبك دلبستگي ناايمن (32/0r=) با پرخاشگري ارتباط مثبت معنادار و دلبستگي ايمن (20/0=r -)، با پرخاشگري ارتباط منفي معنادار دارند (01/0>p). نتايج رگرسيون نيز نشان داد كه 25/0 درصد از كل واريانس پرخاشگري از طريق تروماهاي اوايل كودكي، ويژگي‌هاي بي‌رحمي- بي‌احساسي، دلبستگي ناايمن و سبك دلبستگي ايمن تببين مي شود. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه تروماهاي اوايل كودكي، ويژگي‌هاي بي‌رحمي- بي‌احساسي، سبك دلبستگي ناايمن و سبك دلبستگي ايمن به عنوان عوامل خطر آفرين در بروز پرخاشگري هستند.