تاثير نوروفيدبك بر درمان سردردهاي اوليه كاركنان نظامي

مقدمه: سردرد يكي از رايجترين شكايتهاي مورد بررسي در كلينيك‌هاي عصب شناختي است. وقتي تمام اشكال سردرد با هم در نظر گرفته شود، سردرد شايع ترين نوع شكايات ناشي از درد در جهان است. استرس يك از مهمترين عوامل ايجاد و تشديد كننده سردرد است. شاغلين حرفه نظامي به واسطه تجربه استرس زياد در حرفه خود، بيشتر مستعد سردرد هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي نوروفيدبك بر درمان سردردهاي اوليه كاركنان نظامي بود. روش: اين طرح يك طرح شبه تجربي يك گروهي با پيش آزمون و پس‌آزمون مي‌باشد. روش نمونه‌گيري، نمونه گيري در دسترس بود. متغيير مستقل مداخله نوروفيدبك و متغيير وابسته فراواني، شدت و مدت سردرد بود. ابزار سنجش فرم روزنگار سردرد بلانچارد بود. بدين منظور تعداد 15نفر از كاركنان نظامي مبتلا به سردرد اوليه انتخاب شده و قبل و بعد از دوره درمان با نوروفيدبك، به مدت يك هفته فرم روز نگار سردرد را به عنوان پيش آزمون و پس آزمون تكميل نمودند. در حد فاصل زماني بين پيش آزمون و پس آزمون، نمونه‌ها طي 15جلسه 30 دقيقه‌اي به صورت سه بار در هفته مورد درمان با نوروفيدبك قرار گرفته شدند. نتايج: نتايج تحقيق كه از طريق انجام آزمون t همبسته بر روي پيش آزمون و پس آزمون به دست آمد نشان داد، درمان با نوروفيدبك باعث كاهش معنادار در فراواني، شدت و مدت سردردهاي مراجعين مبتلا به سردرد اوليه شده است. بحث: با توجه به نتايج به دست آمده و كاهش چشمگير فراواني، شدت و مدت سردرد، به نظر مي‌رسد درمان با نوروفيدبك به عنوان مداخله رفتاري، مي‌تواند نقش موثري در كاهش و درمان سردردهاي اوليه كاركنان نظامي داشته باشد.