مدل ساختاري ويژگي‌هاي شخصيتي و سبك‌هاي هويتي با ميانجي‌گري ناگويي هيجاني در افكار خودكشي سربازان

مقدمه: يكى از رفتارهاى خودكشى‌گرا، افكار خودكشى است كه پيش‌بينى‌كننده مهمي در خودكشى كامل است. اين پژوهش با هدف بررسي عوامل مؤثر در افكار خودكشي و تعيين نقش پيشگيري‌كننده آنها در سربازان انجام گرفت.روش: پژوهش حاضر به روش همبستگي از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام شد. جامعه آماري شامل سربازان يك واحد نظامي در استان‌هاي تهران و البرز بود كه تعداد 540 نفر به طور تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند و پرسشنامه‌هاي مورد نظر در مورد آنها اجرا شد. نتايج: تأثيرات مستقيم و غيرمستقيم ويژگي‌هاي شخصيتي و سبك‌هاي هويتي بر افكار خودكشي در سطح 0/01 و 0/05 و همچنين تأثيرات مستقيم ناگويي هيجاني بر آن نيز در سطح 0/01 معنادار بود. بحث: مدل پژوهش با داده‌هاي به‌دست‌آمده برازش قابل قبولي داشت و روابط ساختاري مفروض تأييد شدند. متغيرهاي آشكار، داراي ضريب مسير معناداري با متغيرهاي مكنون خود بودند. از اين مدل مي‌توان به منظور طراحي يك الگوي مداخله‌اي روان‌شناختي با هدف پيشگيري و مهار افكار خودكشي در بين سربازان استفاده كرد و همچنين به طراحي و اجراي برنامه‌اي جامع به منظور غربالگري سربازاني كه در معرض آسيب خودكشي يا خودزني قرار دارند پرداخت.