مقايسه اثربخشي دو روش درماني پذيرش / تعهد و روش رفتار درماني ديالكتيكي بر نافرماني مقابله‌اي در يك بيمارستان نظامي

مقدمه: يكي از رايج‌ترين اختلالات روان‌پزشكي در ميان كودكان پيش‌دبستاني اختلالات رفتاري ايذايي هستند كه عمدتاً شامل اختلال نافرماني مقابله‌اي مي‌باشد. هدف پژوهش حاضر مقايسه‌‌ تأثير روش درماني پذيرش/تعهد و روش درماني ديالكتيكي بر روي كودكان داراي نافرماني مقابله‌اي است. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع كارآزمايي بود. تعداد 30 كودك 7 تا 12ساله مبتلا به اختلال نافرماني مقابله‌اي مراجعه كننده به يك بيمارستان نظامي با تشخيص روان‌پزشك اطفال انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شده و هر يك از گروه‌ها تحت 8جلسه‌ هفتگي دو ساعته درمان مبتني بر پذيرش/تعهد و رفتار درماني ديالكتيكي قرار گرفتند. والدين كودكان يك بار قبل و يك بار بعد از ارائه‌ متغير مستقل پرسش نامه علائم مرضي كودكان را تكميل كردند. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون T همبسته و تحليل كوواريانس استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد كه هر دو درمان تعهد/پذيرش و رفتاردرماني ديالكتيكي به طرز معناداري در سطح 0/001 در درمان اختلال نافرماني مقابله‌اي مؤثر هستند (0/001>P) و بين درمان‌ها تفاوت معناداري به لحاظ اثربخشي وجود نداشت (0/357