تحليل مفهومي روابط جامعه‌ سياسي، سياست و سياستگذاري عمومي در عصر پهلوي دوم (1357-1342)

Conceptual Analysis of Polity, Politics and Public policy in the"Second Pahlavi" (1964-1979)

مفاهيم سياسي از طريق ارتباطات معنايي بينابيني به يكديگر پيوند خورده و در كليت خود به نظام هاي گفتماني موجوديت و سامان مي بخشند. سه مؤلفه ي جامعه ي سياسي سياست و سياستگذاري عمومي ، همبستگي هاي نظام مندي با يكديگر دارند. پوليتي با بُعدي «نهادي» دربردارنده ي بنيادهاي سياست و شكل حكومت بوده و بسترسازي اقدام كنش گران عرصه ي قدرت را امكان پذير مي سازد. مؤلفه ي سياست، در قالبي «رويه اي» و تلفيقي از روش هاي سازش و منازعه، هسته ي مركزي فعاليت هاي نظام سياسي است. ماهيت «مساله محور» و جوهره ي هنجارآفرين سياستگذاري عمومي، مقاصد سياسي را صورت بندي و در دستور كار دولت قرار مي دهد. نوشتار حاضر با به كارگيري روش تاريخي مقايسه اي، پيوندهاي مفهومي اين سه مؤلفه را در عصر پهلوي دوم مورد واكاوي قرار مي دهد.

Political concepts merge through semantic relations and organize discursive systems. Polity, politics and public policy have systematic links together. Polity with quot;institutionalquot; dimension includes foundations of Politics and Forms of government and enables actions of power actors. Politics with quot;proceduralquot; dimension and combination of conflict and cooperation is central core of political system. The problem solving method and quot;normativequot; content of public policy formulate political aims and offers them in agenda setting of state. This article examines conceptual links among polity, politics and public policy in the quot;Second Pahlaviquot; era with emphasizing on the comparativehistorical methods.