اثربخشي معنادرماني بر كفايت اجتماعي نوجوانان

مقدمه: پژوهش حاضر اثربخشي معنادرماني را بر كفايت اجتماعي مورد مطالعه قرار داده است. روش: اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي بود. جامعه‌ي آماري، دانش‌آموزان دختر دبيرستاني در سال تحصيلي 94-93 بودند كه از ميان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفي، 20 نفر در گروه آزمايش و 20 نفر در گروه كنترل قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش، پرسش‌نامه‌ي كفايت اجتماعي فلنر بوده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل كوواريانس استفاده شد. يافته‏ها: نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري بين دو گروه وجود دارد و نمرات پس‏آزمون كفايت اجتماعي در گروه آزمايشي بيش از گروه كنترل شده است. نتيجه‌گيري: در مجموع يافته‏ها نشان مي‏دهند كه مي‌توان از معنادرماني در جهت بهبود كفايت اجتماعي نوجوانان استفاده كرد.