چيستي تفسير تربيتي (مبتني بر روش‌شناسي پژوهش در تفاسير و علوم تربيتي)

The Nature of Educational Interpretation (Based on Research Methodology in Interpretations and Educational Sciences)

تفسير تربيتي گرايشي جديد در تفسيرنگاري معاصر است كه با رويكرد به جنبه‌هاي هدايتي، تربيتي و اجتماعي قرآن كريم آغاز شد، اما در خصوص چيستي، مفهوم و مصاديق آن، دو ديدگاه سنتي با نگاه عام به موضوع تربيت و ديدگاه جديد با توجه خاص به مسايل علوم تربيتي و بسترهاي علمي و پژوهشي آن در منابع تفسيرشناسي طرح شده است. در تعاريف موجود از تفسير تربيتي، گستره علم تربيت، مسايل و موضوعات قابل تحقيق در آن و روش‌شناسي پژوهشي آن مبهم و نامشخص است. راه شناخت منطقي و جامع از چيستي آن، استفاده از روش تحليل مفهوم تربيت و تفسير، نسبت بين آنها و تبيين قلمرو آن مي‌باشد. مفهوم و مصاديق تربيت در اين تركيب به‌طور مطلق به‌كار رفته و همه پژوهش‌هاي گذشته و جديد آن را شامل مي‌شود. در نتيجه در اين روي‌آورد، امكان بهره‌مندي از گستره وسيع دو حوزه تفسير و تربيت فراهم است، به‌ويژه در روش‌شناسي اين گرايش، امكان استفاده از روش‌هاي متنوع وجود دارد. هدف اين پژوهش، بازنگري در تعاريف، مفهوم، مصاديق و تبيين جايگاه، روش‌شناسي و قلمرو وسيع پژوهش‌هاي تفسيري ـ تربيتي با استفاده از روش‌ها و يافته‌هاي تازه در اين دو دانش مي‌باشد كه كمتر به آنها توجه شده است.