كاربست الگو‌سازي ساختاري ـ تفسيري در بررسي سيستمي نقش محيط در تعليم و تربيت

درآمدي بر فلسفه‌ فقه تربيتي

در اين پژوهش سعي شده است با نگاه سيستمي و كل‌نگر، عوامل مؤثر بر تعليم و تربيت و نقش و ارتباط عوامل محيطي و نهادهاي اجتماعي به‌عنوان يكي از اثرگذارترين عوامل در تربيت افراد هفت تا چهارده سال به‌عنوان سامانه باز و خرده سيستمي از سامانه بزرگتري به نام تعليم و تربيت مورد بررسي قرار گيرد كه خود داراي زير سامانه‌هايي در پرورش استعدادهاي آنان است. عوامل محيطي استخراج‌شده شامل خانواده، مدرسه، مسجد، دوستان و رسانه است. رويكرد پژوهش كيفي، راهبرد پژوهش توصيفي تحليلي و روش تجزيه ‌و تحليل اطلاعات بر اساس روششناسي الگو‌سازي ساختاري ـ تفسيري است. در يافته هاي پژوهش بر اساس الگو، رسانه و دوستان به‌عنوان عوامل سطح اول و خانواده، مدرسه و مسجد به‌عنوان عوامل سطح دوم تعيين شد كه حاكي از اثرگذاري شديد رسانه در عصر حاضر به‌عنوان يكي از عوامل محيطي مؤثر بر تعليم و تربيت است.