ارزيابي شدت بيابان زايي با استفاده از مدل ايراني بيابان زايي IMDPA (مطالعه موردي: دشت عباس، استان ايلام)

تحقیق حاضر به منظور بررسی پتانسیل بیابان‌زایی دشت عباس در منطقه نیمه‌خشك ایلام به وسعت 8/18028 هكتار با تكیه بر معیارهای خاك و پوشش گیاهی با استفاده از مدل ایرانی بیابان­زایی صورت گرفت. با استفاده از این مدل هر یك از شاخص‌های عمق مؤثر خاك، بافت خاك، هدایت الكتریكی، درصد سنگ و سنگریزه، بهره‌برداری از پوشش گیاهی، تجدید حیات و وضعیت پوشش گیاهی با كمك نرم‌افزار ArcGIS®9.3، بدست آمده و نقشه مربوط به وضعیت هركدام از معیارها تهیه شد. در نهایت با تلفیق و تعیین میانگین هندسی معیارها نقشه شدت بیابان‌زایی بدست آمد. نقشه شدت بیابان­زایی بر اساس معیار خاك نشان می­دهد كه بالغ بر 4843 هكتار از منطقه كه برابر با 8/28% است در طبقه كم و 13185 هكتار كه معادل 13/73 درصد از منطقه است در طبقه متوسط قرار دارد. همچنین نتایج حاصل از میانگین هندسی شاخص­های معیار پوشش گیاهی حاكی از این است كه 99/7005 هكتار (86/38%) از مساحت دشت در طبقه كم، 45/407 هكتار (26/2%) از مساحت منطقه در طبقه متوسط و 35/10615 هكتار (88/58%) از مساحت منطقه در طبقه شدید جای دارد. نتایج حاصل از ارزش­دهی معیارهای مورد بررسی بیان كننده این است كه معیار پوشش گیاهی با ارزش 6/2 مؤثرترین معیار در افزایش شدت بیابان­زایی دشت عباس است. بر این اساس مشاهده می­شود كه ارزش كمی شدت بیابان­زایی برای كل منطقه در طبقه متوسط قرار گرفته است.