روش‌هاي درمان ترس‌خوردگي در طب بومي اقوام ايراني (با تأكيد بر ترس برون در خوزستان)

پژوهش حاضر با هدف بررسي روش درمان بيماري ترس‌خوردگي ـ با تأكيد بر ترس برون در خوزستان ـ در طب بومي در نزد اقوام ايراني انجام گرفته است. همچنين اين شيوه درماني را با درمان‌هاي روانشناسي كه امروزه مطرح است مورد مقايسه قرار داده است. ترس در طب بومي در ذيل هيجانات روحي ـ رواني مورد توجه حكيمان بوده است. آنان ترس را حالت هيجانيِ آدمي جهت فرار از امري نامطلوب قلمداد مي‌كردند و براي درمان آن از داروهاي گياهي و خواص جادويي برخي سنگ‌ها و فلزات كمك مي‌گرفتند. در روش‌هاي درمان ترس در طب بومي اقوام ايراني ـ به ويژه در ترس برون خوزستان ـ عامل ترس را در بيرون از بدن بيمار جستجو نموده و به منظور درمان از وسايل و عناصر مشتركي همانند آتش، آب و نمك استفاده مي‌نمودند. با استفاده از تصاويري كه به واسطه نمك بر روي ساجي (تاوه) نقش مي‌بندد‌ و در خلال گفتگو با فرد ترس‌خورده به عامل ترس او پي مي‌برند. برخي جنبه‌هاي اين روش درماني با برخي ديدگاه‌هاي روانشناسي همانند رويكردهاي روانكاوي، رفتاري و يادگيري اجتماعي و نيز روش‌هاي درماني نظير روان‌تحليلي، رفتاردرماني، شناخت درماني و رويكرد مداخله خانوادگي قابل تطبيق مي‌باشد.