سازوكارهاي نظام راهبري شركتي و خوش‌بيني مديريتي

Corporate Governance Mechanisms and Managerial Optimism

هدف اين پژوهش، بررسي اثر سازوكارهاي نظام راهبري شركتي بر خوش‌بيني مديريت در شركت‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است. مطالعات نشان داده كه خوش‌بيني مديريت مي‌تواند بر تصميمات وي در خصوص شركت اثرگذار باشد و منجر به فعاليت‌هاي كاهنده ارزش گردد. جامعه آماري اين پژوهش، شركت‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است و بر اساس شرايط در نظرگرفته شده براي انتخاب نمونه،125 شركت طي دوره 1389 تا 1393، انتخاب و اطلاعات آنها جمع‌آوري و با استفاده از رگرسيون چندگانه آزمون گرديده است. در اين پژوهش مديران خوش‌بين بر اساس معيار سود پيش‌بيني شده و بر اساس تعداد پيش‌بيني‌هاي خوش‌بينانه سود به تعداد كل پيش‌بيني‌هاي سود شناسايي شده‌اند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه از ميان سازوكارهاي انتخاب شده از نظام راهبري شركتي، مالكيت مديريت، تمركز مالكيت و ويژگي‌هاي هييت‌مديره شامل عدم دوگانگي وظيفه، اندازه و استقلال هييت‌مديره، مالكيت مديريت و استقلال هييت‌مديره توانسته ميزان خوش‌بيني مديران را كاهش دهد؛ ليكن ساير سازوكارهاي منتخب پژوهش اثر معناداري بر خوش‌بيني مديريتي نداشته است. همچنين مي‌توان گفت با شناسايي سوگيري‌هاي رفتاري مانند خوش‌بيني مديران، نظام راهبري شركتي بايد به‌سوي ايفاي نقشي جديد با عنوان نظام راهبري شركتي رفتاري حركت نمايد.

The purpose of this study is investigating the effects of corporate governance mechanisms on managerial optimism in the companies listed in the Tehran Stock Exchange, TSE. In previous studies on behavioral corporate finance, it was indicated that managerial optimism can affect the decisions about company’s activity that may lead to decreasing value of the activities. In this study, the statistical population consists of the companies listed in the TSE, and based on the sampling condition, 125 companies in the period 2010 to 2014 were selected. The collected information from the sample was used in estimation modelling of multiple regressions. In the sample, the optimist managers were recognized by their proxies of earnings forecast and the number of optimistic forecasts to the number of total forecasts. The findings from multiple regression model showed that among a number of chosen mechanisms of corporate governance, including managerial ownership, ownership concentration, and board characteristics, which include non-duality, board size and board independence, only managerial ownership and board independence may reduce the level of CEO’s optimism, and that the other variables have no significant effect on the dependent variable. In addition, it can be claimed that corporate governance should move towards new role entitled as behavioral corporate governance by recognition of behavioral bias.