بررسي رابطه بين سلامت رواني با امنيت روان‌شناختي در آموزش‌وپرورش شهر خرم‌آباد

جامعه آماري اين مقاله كه باهدف بررسي رابطه بين سلامت رواني با امنيت روان‌شناختي در مديران و دبيران آموزش‌وپرورش شهر خرم‌آباد انجام‌شده است، شامل تمامي دبيران و مديران مقطع متوسطه شهر خرم‌آباد 765 نفر (525نفر زن و 240 نفر مرد) در سال 94-93 بود. با توجه به حجم جامعه، تعداد 260 نفر معلم و مدير زن و مرد مقطع ابتدايي، 260نفر (160نفر زن و100 مرد) به‌عنوان نمونه آماري از طريق جدول كوكران با پر كردن پرسشنامه استاندارد سلامت رواني گلدبرگ (1970) و پرسشنامه استاندارد امنيت و ناامني مازلو (1952)، موردبررسي قرار گرفتند. با استفاده از آزمون K_S نرمال بودن توزيع‌ داده‌ها بررسي و سپس از ضريب همبستگي پيرسون براي تعيين ارتباط بين متغيرها و از رگرسيون چندگانه راي تعيين قابليت پيش‌بيني مولفه‌هاي موردبررسي استفاده شد (05/0P=). نتايج حاصل از ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بين سلامت رواني مديران و دبيران با امنيت رواني آن‌ها رابطه (506/0=r) وجود دارد. بنابراين مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه ازلحاظ آماري بين سلامت روان و امنيت رواني جامعه تحقيق ارتباط معناداري وجود دارد