پيش بيني رفتارهاي پر خطر بر اساس تاب آوري و سبك هاي دلبستگي نوجوانان دختر متوسطه دو شهرستان شهريار

زمينه و هدف: نوجوانان بر حسب ويژگي‌هاي رشدي خود بيشتر در معرض رفتارهاي پرخطر هستند. ازجمله عوامل تأثيرگذار بر روي اين رفتارها دلبستگي و تاب‌آوري است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي رابطۀ رفتارهاي پرخطر با تاب‌آوري و سبك‌هاي دلبستگي نوجوانان دختر بوده است.روش: اين پژوهش توصيفي و روش پژوهش از نوع همبستگي است. جامعۀ آماري اين پژوهش، دانش آموزان دختر متوسطۀ شهرستان شهريار هستند كه در سال 95-1394 مشغول به تحصيل بودند. با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي، 317 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و داده‌ها بر اساس پرسشنامۀ تاب‌آوري كانر و ديويد سون (2003) و پرسشنامۀ دلبستگي هزن و شيور (1987) و رفتارهاي پرخطر (زارعي و سليمانيان، 1392) جمع‌آوري شد و از آمار رگرسيون چندگانه با روش گام به گام و ضريب همبستگي پيرسون جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد.يافته‌ها: بيشترين تغييرات رفتارهاي پرخطر مربوط به سبك دلبستگى ناايمن و سپس تاب‌آوري، دلبستگي ايمن و دلبستگي دوسوگرا، تبيين شده است. همچنين، بين رفتارهاى پرخطر و سبك دلبستگى ناايمن و دوسوگرا رابطۀ مثبت معنادارى و با سبك دلبستگى ايمن و تاب‌آوري، رابطۀ منفي معنادار به دست آمد.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصله از تحقيق حاضر در خصوص قدرت پيش‌بيني بالاي تاب‌آوري و سبك‌هاي دلبستگي در تغييرات رفتارهاي پرخطر دختران نوجوان، پيشنهاد مي‌شود به جهت پيشگيري از رفتارهاي پرخطر در نوجوانان دختر، طرح‌هاي پژوهشي مداخله‌اي در خصوص آموزش تاب‌آوري به نوجوانان و آشنايي والدين به سبك‌هاي دلبستگي و راه‌هاي افزايش سبك‌هاي ايمن طرح‌ريزي و اجرا شود.