«بررسي اقدامات اصلاحي دولت ايران در عرصه ساختاري و كاركردي قشون (نظامي و انتظامي) صفويه»

بي ترديد تمامي حكومت هايي كه در ايران تشكيل شده اند، براي حفظ و ماندگاري در برابر قواي خارجي و رقيبان و كشمك شهاي داخلي به ضرورت وجود قشون )نظامي و انتظامي( و تكيه بر قدرت نظامي خود احساس نياز داشته اند و عوامل نياز اقدامات اصلاحي قشون را شناسايي و در حد توان در صدد اصاح آن اقدام نموده اند. شا هعباس صفوي پس از احساس تباني از ناحيه سپاهيان قزلباش، ب همنظور اصاح قشون، هنگ هاي جديدي از جنس غلامان تشكيل داد و زمينه را براي پيدايش سپاه شاهسون فراهم ساخت كه دولت صفوي را در مقابل سركشي و طغيان سران قزلباش حفظ مي كرد و همچنين در برابر تاخ توتاز بيگانه، به مراتب نيرومندتر و موثرتر از قواي چريك قزلباش بود. هدف از اين تحقيق، بررسي اقدامات اصلاحي دولت ايران در عرصه ساختاري و كاركردي قشون نظامي و انتظامي در دوره صفويه و پاس خگويي به اين سوال است كه حكومت صفويه براي بقا و حفظ اقتدار دولت و تماميت ارضي به چه ميزان به قدرت قشون احساس نياز داشته است؟ يافته هاي تحقيق گوياي اين مطلب است كه تركيب قشون دولت صفويه در ابتدا از نظر ساختاري ب هصورت قبيله اي بوده است و از انسجام، آموزش و تجهيزات نوين دنيا برخوردار نبوده است. براي جنگاوران منافع طايفه اي مهم تر از منافع ملي بوده است. وظايف و ماموري تهاي قشون در دو حوزه ماموري تهاي نيروهاي نظامي و انتظامي امروزي بوده است. شاهان براي اقدامات اصلاحي قشون، به آموزش علوم و تجهيزات نوين احساس نياز نمودند. تاش اصلاحي بعضي از شاهان از جمله شا هعباس دستاورد هايي داشته و اقدامات اصلاحي ساير شاهان به دليل برخي عوامل داخلي نظير مشكلات مالي و ساختار قبيله اي و برخي عوامل خارجي، چندان كارآمد نبوده است.