جايگاه و نقش انقلاب اسلامي در سير تكوين تمدن نوين اسلامي

ظهور انقلاب اسلامي ايران با برهم زدن بسياري از معادلات سياسي، اجتماعي، فرهنگي از طريق تقويت بنيادهاي تمدن اسلامي موجب بالندگي و احياي مجدد اين تمدن شده است. اين پژوهش با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي به اين سوال پاسخ مي‌دهد،كه انقلاب اسلامي اساساً چه نقشي در نوسازي تمدن اسلامي داشته و مولفه¬ها و عناصر اين تاثير¬گذاري چيست؟ فرض محقق بر اين است كه انقلاب اسلامي آينده روشني را براي شكوفايي هر چه بيشتر تمدن اسلامي ترسيم نموده است، زيرا كه در طي عمر گران‌مايه خود ضمن عبور از موانع و چالش‌هاي زيادي كه دشمنان در برابرش ايجاد كرده‌اند، توانسته است با تكيه بر سرمايه‌هاي انساني و مادي خويش و بكار گيري عناصر و مولفه هاي تمدن ساز، بستر احياء و نوسازي تمدن اسلامي را در دو بخش سخت‌افزاري و نرم‌افزاري فراهم نمايد. بر اين اساس مي‌توان انتظار داشت كه نتايج اين تحقيق نمايانگر نقش انقلاب اسلامي در تعريف زماني و مكاني عدالت، رفاه، پيشرفت و امنيت متناسب با عصر امروز بوده و نوسازي تمدن اسلامي را بر اساس رويكردي سياسي و حق¬جويانه به آرايه‌ها و نمادهاي تمدن دنبال مي‌سازد انقلاب اسلامي بستري فرهنگي را براي تحقق و پيگيري تمدني انساني و الهي فراهم و معرفي نموده كه نقطه اتصال تمام اديان و فرهنگ‌ها را هويت الهي و انقلابي درون آن است.