پيش بيني تغييرات دما و بارش در دهه 2050 در حوزه آبخيز درياچه اروميه

پيش­ بيني تغييرات دما و بارش براي اطلاع از ميزان تغييرات آن در آينده و در نظر گرفتن تمهيدات لازم براي تعديل اثرات سوء ناشي از تغييرات آب و هوايي بر منابع آبي و كشاورزي و همچنين اثرات محيطي، اقتصادي و اجتماعي از اهميت فزاينده­اي برخوردار است، بر همين اساس، مدل­ هاي گردش عمومي جو (GCMs) طراحي شده ­اند كه مي ­توانند پارامترهاي اقليمي را شبيه­ سازي كنند. لذا، در اين پژوهش داده­ هاي خروجي مدل گردش عمومي HadCM3 تحت سه سناريوي تغيير اقليم A1B ،A2 و B1 به وسيله مدل آماري LARS-WG در ايستگاه­ هاي منتخب حوزه آبخيز درياچه اروميه ريزمقياس گرداني شد و نتايج حاصل از آن در سه ايستگاه سينوپتيك منتخب شامل ايستگاه­ هاي سقز، تبريز و اروميه در دوره پايه (1990-1961) و دهه 2050 (2065-2046) براي سه متغير اقليمي شامل دماي حداقل، دماي حداكثر و بارش مورد ارزيابي و تجزيه و تحليل قرار گرفت. در ارزيابي مدل LARS-WG به بررسي ميزان خطاي داده ­هاي مشاهداتي و شبيه­ سازي با استفاده از شاخص ­هاي MSE ،RMSE ،MAE و ضريب تعيين و همبستگي پرداخته شد و مدل براي منطقه مورد مطالعه، مناسب ارزيابي شد. نتايج حاصل از پيش­ بيني مدل در دهه 2050 نيز حاكي از كاهش 8.22 درصدي بارش و افزايش 3.1 درجه سلسيوس دما در منطقه مطالعاتي نسبت به دوره پايه مي­ باشد. بيشترين افزايش دماي حداكثر مربوط به ايستگاه سينوپتيك تبريز و بيشترين افزايش دماي حداقل و همچنين، بيشترين ميزان كاهش بارش در منطقه نيز مربوط به ايستگاه سينوپتيك اروميه مي­ باشد. نتايج حاصل از اين پژوهش مي­ تواند كمك فراواني به حل چالش هاي مديران و برنامه ­ريزان منابع آب در دوره هاي آتي نمايد.