بررسي برخي ژنوتيپ هاي سويا (Glycine max) تحت تنش شوري

شوري يكي از مهم­ترين تنش هاي محيطي است كه توليد محصولات زراعي را تحت تاثير قرار مي­دهد. شناسايي گياهان مقاوم به شوري از جمله سويا، كه يكي از گياهان مهم روغني محسوب مي شود، از اهميت زيادي برخوردار است. بدين منظور آزمايشي به­صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار درگل­خانه تحقيقاتي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري انجام شد. تيمارهاي آزمايشي شامل شوري در 4 سطح (3، 0، 6 و 8 دسي زيمنس بر متر) به­صورت محلول كلريد سديم و تعداد 8 ژنوتيپ بود. نتايج نشان داد، اثر ژنوتيپ براي تمامي صفات مورد مطالعه و اثر شوري و اثر متقابل ژنوتيپ و شوري براي تمامي صفات به­جز صفت تعداد گره در ساقه معني دار شد. با افزايش ميزان شوري كاهش معني­داري در اغلب صفات مشاهده شد. نتايج به دست آمده مويد اين نكته است كه در شرايط تنش شوري رشد گياه محدود مي­شود، به­طوري كه در تيمار صفر ( شاهد) مقدار محصول توليد شده حداكثر و در شوري 8 دسي­زيمنس بر متر كمترين مقدار محصول به­دست آمد. طبق داده­هاي حاصل از آناليز صفات رقم Hill CE متحمل­ترين رقم به تنش شوري و ارقام Ford و 032-240-D حساس هستند.