تأثير رهبري تحول‌آفرين، بر ارتقاي توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان

زمينه و هدف: هدف از اجراي اين تحقيق، تعيين تأثير رهبري تحول‌آفرين بر توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان وزارت صنعت، معدن و تجارت و سازمان‌هاي تابعه آن در شهر تهران بود. به همين منظور، مباني نظري و ادبيات تحقيق مورد بررسي قرار گرفت و چارچوب نظري و الگوي مفهومي تحقيق شكل گرفت. روش‌شناسي: روش تحقيق با توجه به ماهيت تحقيق، توصيفي پيمايشي بوده و از لحاظ هدف كاربردي است. براي انجام تحقيق، 196 نفر از كاركنان وزارت صنعت، معدن و تجارت و سازمان‌هاي تابعه آن در شهر تهران با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده‌ها، از پرسشنامه رهبري تحول‌آفرين و توانمندسازي روان‌شناختي توسط محقق طراحي شد. ضريب پايايي پرسشنامه‌ها، به ترتيب 1/92 و 6/83 برآورد شده است. تجزيه و تحليل داده‌ها، در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي و از طريق نرم‌افزارهايSPSS و LISREL انجام پذيرفته است. يافته‌ها: نتايج تحليل داده‌ها، نشان داد كه الگو با داده‌هاي اين تحقيق برازش دارد و تأثير مستقيم نفوذ آرماني، انگيزش الهام‌بخش، ترغيب ذهني و ملاحظه فردي بر توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان تأييد شد. متغير ملاحظه فردي، نسبت به ساير متغيرهاي بررسي شده در الگو، بيشترين اثر مستقيم را بر توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان دارد. نتيجه‌گيري: بهره‌گيري از نتايج به دست آمده از اين تحقيق و تقويت متغيرهاي نفوذ آرماني، انگيزش الهام‌بخش، ترغيب ذهني و به ويژه ملاحظه فردي، مي‌تواند در جهت ارتقاي توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان مفيد واقع شود.