عوامل هويتي تعارض در روابط جمهوري اسلامي ايران و ايالات متحده آمريكا

الگوهاي رفتاري و ساماندهي آنها به عنوان پارامترهاي شكل دهنده پديده نظم سياسي، از متغيرهاي مهم در سيستم به عنوان چارچوب كاركردي روابط بين الملل محسوب مي شود. در اين ميان، الگوي رفتاري حاكم در روابط بين آمريكا و ايران در طول حدود چهار دهه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي مبتني بر الگوي تعارض بوده است كه در اين مقاله، تلاش مي شود مولفه هاي اصلي شكل گيري چنين الگويي تبيين شود. اين مقاله مبتني بر روش توصيفي، تبييني، تحليلي درصدد تبيين و پاسخ به اين سوال است كه «چه عوامل ملي، منطقه اي و بين المللي در واگرايي روابط ايران و آمريكا تاثيرگذار هستند؟» نتايج تحقيق نشانگر آن است كه تعارضات ايدئولوژيك بين دو كشور، نگرش هاي مردمان هر دو كشور نسبت به يكديگر و مسائل مهمي همچون انرژي هسته اي، حقوق بشر، مبارزه با تروريسم و صلح خاورميانه به عنوان عوامل ملي، منطقه اي و بين المللي در تعارض روابط بين دو كشور بيشترين نقش را دارند.