مقايسه مباني مشروعيت در دولت هاي هخامنشي و ساساني

از ابتداي تاريخ بشر، يكي از مشكلات پيش روي هر دولتي، اين است كه چگونه براساس رضايت عمومي حكومت كند. اين عبارت سياسي قديمي كه «شما نمي توانيد بر روي سرنيزه جلوس كنيد» حكايت از اين دارد كه اگرچه دولت مي تواند قدرت خود را برمبناي اجبار سياسي به كار بندد، براي مدت زيادي استفاده از اجبار نمي تواند براي حكومت جامعه كافي باشد. جامعه شناسان سياسي از زمان وبر به بعد، در پاسخ به اين پرسش كه چرا مردم رضايت مي دهند بدون استفاده از زور بر آنان حكومت شود، از مفهوم مشروعيت استفاده كرده اند. با توجه به مباحث مطرح شده، و بررسي تاريخي دو نظام هخامنشي و ساساني، نتيجه مي شود كه انديشه جامعه از زمان هخامنشيان تا ساسانيان در حال تكامل بوده و اگرچه بنا بر نظر وبر مشروعيت قانوني خاص جامعه نو است، انديشه اقتدار از پايين و مفهوم قرارداد اجتماعي در جامعه عصر ساساني وجود داشت و برطبق آن عمل مي شد.