ارزيابي كيفيت زندگي در شهرهاي جديد با استفاده از سنجش كيفيت ذهني ؛ مورد مطالعه : شهر جديد هشتگرد

شناسايي عوام لموثردرميزان رضايت ونارضايتي سكونتي ساكنان،مي­توانددرجهت تحليل وضع موجود سكونتي،تصميمات آينده بهمنظورارتقاي سطح كيفي محدوده­هاي سكونتي افراد و جلوگيري ازتكرارنواقص در ساير مكان­ها موثر واقع گردد. هدفاصلي اين پژوهش،شناسايي مولفه­هاي سازنده كيفيت ذهني زندگي و سنجش كيفيت ادراكي محيط بر مبناي ميزان رضايت­مندي ساكنان شهر جديد هشتگرد است. نوع تحقيق كاربردي و روش پژوهش توصيفي تحليلي است؛ گردآوري داده­ها مبتني بر پرسش­نامه است. مولفه­هاي سازنده كيفيت زندگي در محدوده مورد مطالعه با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي در 6 عامل انتخاب كه در مجموع 83/56 درصد از واريانس متغير وابسته تحقيق يعني كيفيت زندگي در بعد ذهني را تبيين مي­كند. تجزيه ­و تحليل و سنجش شاخصه­ها نيز، با بكارگيري روش هاي آماري نظير توزيع فراواني، ضريب همبستگي spearman، phi، cramer،sو آزمون T تك نمونه­اي صورت گرفت. بر اساس نتايج به دست آمده، آزمون T تك نمونه اي ميانگين 87/16، 9/15، 96/6، 47/15، 62/7 و 74/7 به ترتيب براي مولفه­هاي دسترسي به خدمات محله­اي، زيست­محيطي، حس تعلق، تسهيلات مسكن، خوانايي و امنيت نشان مي­دهد كه اختلاف ميانگين­شان با امتياز حد متوسط به ترتيب 13/4، ½، 04/2، 53/5، 38/1 و 26/1 است كه با توجه به سطح معني داري كمتر از 05/0 مي توان اين اختلاف را معنادار دانسته و چنين نتيجه گيري نمود كه ميزان رضايت شهروندان از كيفيت محيط در حد مطلوبي قرار ندارد. از سوي ديگر نتايج تحقيق نشان داد كه مدت زمان سكونت، جنسيت و وضعيت تاهل برخلاف متغيرهاي سن و ميزان تحصيلات، از عوامل تاثيرگذار بر رضايت­مندي شهروندان بوده­اند.