ارزيابي برخي ويژگي هاي فيزيولوژيك گندم تحت شرايط تنش آبي و مصرف زئوليت

بروز و تداوم شرايط تنش آبي در سلول هاي گياهي، پايداري غشاء اين سلول ها را كاهش خواهد داد و باعث نشت الكتروليت هاي سلول مي شود. جهت بررسي اثر تنش آبي و مصرف زئوليت بر برخي صفات فيزيولوژيكي گندم، آزمايشي در سال زراعي 1390 - 1389 به صورت كرت هاي يكبار خرد شده در قالب طرح پايه كرت هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. تنش آبي به عنوان عامل اصلي در چهار سطح: آبياري بر اساس نياز آبي )شاهد(، 85 ، 70 و 55 درصد نياز آبي گياه در كرت هاي اصلي و مصرف مقادير مختلف زئوليت به عنوان عامل فرعي در چهار سطح: عدم مصرف زئوليت ( شاهد )، مصرف 3، 6 و 9 تن در هكتار در كرت هاي فرعي قرار داده شد. نتايج نشان داد كه اثر سطوح مختلف تنش آبي بر صفاتي مانند شاخص برداشت گياه، مساحت برگ پرچم، غلظت كلروفيل a و b، عملكرد دانه، هدايت الكتريكي تيمار شاهد، آب 60 درجه سانتي گراد، تيمار متانول و تيمار استون معني دار بود. همچنين اثر سطوح مختلف مصرف زئوليت نيز بر مساحت برگ پرچم، عملكرد دانه، هدايت الكتريكي تيمار شاهد، تيمار آب 60 درجه سانتي گراد و تيمار استون معني دار بود. بين سطوح مختلف تنش آبي، بيشترين و كمترين عملكرد دانه با ميانگين 5193 و 3330 كيلوگرم در هكتار به ترتيب متعلق به تيمار آبياري نرمال و تيمار آبياري بر اساس 55 درصد نياز آبي گياه بود. همچنين در بين سطوح مصرف زئوليت تيمار مصرف نه تن در هكتار زئوليت با ميانگين 4901 و تيمار عدم مصرف زئوليت با ميانگين 4078 كيلوگرم در هكتار به ترتيب بيشترين و كمترين عملكرد دانه را به خود اختصاص دادند.