مفهوم سازي همگرايي و منطقه گرايي در روابط بين الملل از منظر سازه انگاري (مطالعه موردي: اتحاديه اروپا)

در اين مقاله تلاش شده تا با تاكيد بر نگرش سازه انگاري به عنوان يكي از رويكردهاي مهم در زمينه روابط بين الملل و مطالعات منطقه اي، به تبيين مقوله همگرايي و منطقه گرايي در روابط بين الملل بپردازد.در اين راستا ابتدا به تشريح مباني نظري سازه انگاري پرداخته و سپس نگرش اين رويكرد در باب منطقه گرايي و همگرايي منطقه اي و عناصر و متغييرهايي كه به عنوان عوامل موثر در منطقه گرايي و بويژه تعميق و نهادينه شدن منطقه گرايي و همگرايي منطقه اي مورد توجه اين رويكرد قرار گرفته را برشمرده و آن را مفهوم سازي و تيوريزه كرده است. در مطالعات موردي نيز به مفهوم سازي اتحاديه اروپا به عنوان يك نهاد بين المللي بر اساس سازه انگاري پرداخته ايم. در نهايت در نتيجه گيري عنوان مي شود كه اين رويكرد توانسته است افق تازه اي در زمينه مطالعات منطقه اي و همگرايي و منطقه گرايي بگشايد، بطوريكه امروزه به يكي از رويكردهاي مهم در زمينه مطالعات مربوط به همگرايي و منطقه گرايي و بويژه تحليل هاي مقايسه اي تبديل شده است.