ارزيابي دقت داده هاي بارش مركز اقليم شناسي بارش جهاني بر روي ايران

براي انجام اين پژوهش داده­هاي بارش ماهانه­ سه پايگاه مركز اقليم­شناسي بارش جهاني (GPCC)، اسفزاري و ايستگاه­هاي همديدي بر روي ايران طي بازه­ زماني 1962 تا 2010 استفاده شد. براي سنجش دقت مقادير برآوردي بارش پايگاه داده GPCC ابتدا به­كمك تابع نزديك­ترين همسايه تفكيك مكاني همسان­سازي شد. رويكرد تراكم بيشتر به تراكم كمتر براي گزينش ياخته­هاي مكاني و مقايسه پايگاه­ها به­كار گرفته شد. از هفت نمايه واكاوي ارزيابي دقت مقادير بارش در ابعاد زمان و مكان استفاده شد. يافته هاي حاصل از اين پژوهش بيانگر هماهنگي و همبستگي زماني بسيار بالاي بارش برآورد شده­ اين پايگاه با دو پايگاه داده ملي اسفزاري و ايستگاهي است. كاربست شاخص هاي ارزيابي دقت بر روي سري زماني مقادير بارش پايگاه داده GPCC نشان داد كه علاوه بر هماهنگي زماني در افت­وخيزهاي بارش، مقادير بارش برآوردشده اين پايگاه بسيار نزديك به مقادير بارش مشاهده و ثبت شده است. اگرچه در برخي مناطق مقادير بارش برآورد شده همراه با اُريبي است ولي نسبت خطاي مقادير برآوردشده به مقدار كل بارش مشاهده­شده بسيار كوچك است. از لحاظ پراكنش مكاني دقت اين پايگاه در برآورد بارش بر روي نيمه غربي رشته كوه­هاي زاگرس و شمال­شرق كشور بيشينه است. بر روي اين­گونه مناطق شاخص توافق و ضريب تعين نزديك به عدد يك است. بيشترين مقدار شاخص ريشه دوم ميانگين مربعات خطاي نسبي در مناطق بسيار خشك مركزي و بيابان لوت مشاهده مي­شود. در مناطق پُربارش ميزان شاخص يادشده به­نسبت بسيار كوچك­تر است. از لحاظ زماني بيشترين هماهنگي در سري زماني مقادير بارش برآوردشده اين پايگاه با دو پايگاه ملي اسفزاري و ايستگاهي در ماه­هاي پربارش ديده مي­شود. برپايه يافته­هاي حاصل از شاخص كارآيي ناش–ساتكليف مي­توان گفت كه كاربست و كارآيي مقادير بارش برآورد شده اين پايگاه بسيار بهتر از به­كارگيري مقادير ميانگين بارش بر روي اغلب گستره ايران زمين است. يافته­هاي اين پژوهش تاييدي بر يافته­هاي ساير پژوهشگران در ارتباط با دقت بالاي مقادير بارش برآورد شده پايگاه GPCC است.