بررسي عوامل موثر بر ميزان تجربه مزاحمت خياباني (مطالعه موردي: زنان 18 تا 35 سال شهرستان همدان)

Factors affecting the experience of street harassment Study women (18-35) in the Hamadan province

هدف كلي اين پژوهش بررسي، توصيف، تفسير و درك زنان نسبت به علل بزه ديدگي و قرباني شدن زنان در فضاهاي شهري است. جامعه آماري مورد مطالعه كليه زنان بين 18 تا 35 سال هستند كه بر اساس فرمول كوكران (326) خانم به‌عنوان نمونه انتخاب شد. در طراحي پرسشنامه از پرسشنامه‌هاي استاندارد مزاحمت جنسي (فرچايلد، 2007؛ لرد،2009) استفاده شده است. از آلفاي كرونباخ نيز به‌منظور به‌دست آوردن روايي تحقيق استفاده شده است كه آلفاي كرونباخ براي طيف ميزان تجربه مزاحمت خياباني در سطح 85/ است. تجزيه‌وتحليل داده‌ها به‌وسيله تحليل واريانس، آزمون F و آزمون T و همچنين آزمون ضريب همبستگي پيرسون صورت گرفته است. طبق يافته‌هاي تحقيق بين نوع آرايش، نوع پوشش، نابساماني محل سكونت و ميزان تجربه مزاحمت جنسي رابطه وجود دارد؛ همچنين بر اساس نتايج تحقيق بين حضور پليس در سطح شهر و مزاحمت جنسي رابطه معنادار و معكوسي وجود دارد. مساله بعدي بررسي رابطه بين وضعيت تاهل، ميزان تحصيلات، سن و ميزان تجربه مزاحمت جنسي زنان است كه خروجي تحليل آماري رابطه معناداري را بين افراد متاهل و مجرد متصور نيست. بنابراين، مي‌توان گفت كه تجربه مزاحمت خياباني در خانم‌ها ربطي به وضعيت تاهل و تحصيلات و سن آن‌ها ندارد.