ارزيابي علف‎كش‎ها در كنترل علف‎هاي ‎هرز يونجه (Medicago sativa) تازه كاشت

به منظور كنترل علف هاي هرز مزارع يونجه تازه كاشت در منطقه جيرفت، آزمايشي به مدت دو سال در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 3 تكرار و 8 تيمار اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايش شامل ايمازاتاپير (10 درصد SL) به ميزان 5/0، 75/0 و 1 ليتر در هكتار از ماده تجارتي + سيتوگيت به ميزان 1 ليتر در هكتار در مرحله 15-10 سانتي متري يونجه پس از سبز شدن علف هاي هرز + سيكلوكسيديم (10 درصد EC) به ميزان 2 ليتر در هكتار در زمان 6-3 برگي باريك برگ ها، پندي متالين (33 درصد EC) از ماده تجارتي به ميزان 2 و 3 ليتر در هكتار قبل از سبز شدن يونجه و علف هاي هرز، كلرتال دي متيل (75 درصد WP) از ماده تجارتي به ميزان 6 و 8 كيلو در هكتار بعد از كاشت و قبل از سبز شدن يونجه + سيكلوكسيديم به ميزان 2 ليتر در هكتار در زمان 6-3 برگي باريك برگ ها، شاهد وجين در طول فصل رشد بود. نتايج نشان داد كه كلرتال دي متيل و پندي متالين پنيرك را بهتر از ايمازاتاپير كنترل مي نمايد. در مقابل ايمازاتاپير كلم اروپايي (Gouan Brassica tourenforti) را بهتر از كلرتال دي متيل و پندي متالين كنترل نمود. با اين وجود، كارايي علف كش ها در كنترل سلمه تره (Chenopodium album L.) و تاج خروس بدل ((L.)Mart. Digera muricata) نسبتاً مشابه بود. ايمازاتاپير 5/0 و 75/0 ليتر در هكتار بهترين علفكش در آزمايش بود و بيشترين وزن خشك يونجه در چين اول و دوم داشت. كلرتال دي متيل باعث افزايش وزن خشك يونجه در چين دوم شد، اما پنديمتالين با ايجاد گياه سوزي باعث كاهش وزن خشك يونجه گرديد و قابل توصيه نيست.