تاثير مقدار و روش هاي كاربرد كود هاي نيتروژن و فسفر بر تراكم و رشد علف هاي هرز گندم

اين آزمايش به منظور بررسي مقدار و روش كاربرد كود هاي نيتروژن و فسفر بر مديريت علف هاي هرز گندم در سال زراعي 89-1388 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي مشهد به صورت فاكتوريل و در قالب طرح آماري بلوك­هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. تيمارها شامل مقدار كاربرد كود در سه سطح براي نيتروژن ( 100، 200 و 300 كيلوگرم كود اوره در هكتار) و در دو سطح براي فسفر(100 و 200 كيلوگرم سوپر فسفات تريبل در هكتار) و روش كاربرد كودهاي نيتروژن و فسفر در دو سطح (كاربرد نواري به صورت قرار دادن كود به فاصله 5 سانتي متر از گياه زراعي و در عمق 10 سانتي متري زير بذر و كاربرد سراسري به صورت پاشش يكنواخت كود در سطح زمين و اختلاط سطحي آن با خاك) بودند كه به وسيله دست انجام شد. در اين آزمايش كود فسفر(سوپرفسفات تريپل) بصورت پيش كاشت و مخلوط با خاك و نيتروژن (اوره) در دو مرحله قبل از كاشت (50 درصد) و اوايل ساقه­دهي(50 درصد ) استفاده شد. نتايج نشان داد كه روش كاربرد كود تاثير معني­داري (P≤0.01) بر افزايش عملكرد گندم و كاهش زيست توده و تراكم علف­هاي هرز داشت. كاربرد نواري كود فسفر و نيتروژن در مقايسه با كاربرد سراسري آنها، سبب كاهش معني دار (P≤0.01) زيست توده و تراكم علف­هاي هرز بترتيب به مقدار 54 درصد و 34 درصد گرديد و افزايش زيست توده و عملكرد دانه گندم به ترتيب 21 درصد و 36 درصد افزايش داد. در بررسي اثرات متقابل مقدار و روش كاربرد كود فسفر و نيتروژن مشاهده شد كه كاربرد كودها به صورت نواري و به مقدار مصرف 200 كيلوگرم در هكتار فسفر و 300 كيلوگرم در هكتار نيتروژن بهترين حالت در بهبود عملكرد گندم و كاهش تداخل علف­هاي هرز با آن بود. به نظر مي­رسد اصلاح روش­هاي كاربرد كود به همراه تغيير در مقادير مصرف آنها مي­تواند نقش مهمي را در افزايش كارايي مصرف كود و مديريت علف­هاي هرز گندم داشته باشد.