بررسي ارتباط مديريت استعداد با هوش هيجاني و تعهد سازماني كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس

Relationship between Talent Management and Employee’s Emotional Intelligence and Organizational Commitment in Youth and Sport Offices of Fars Province

هدف: هدف از اين پژوهش، بررسي ارتباط بين مديريت استعداد با هوش هيجاني و تعهد سازماني كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس بود. روش‌شناسي: روش پژوهش، توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش را كليه كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان فارس (320N=) تشكيل دادند، نمونه برابر جامعه انتخاب شد و با حضور در ادارات ورزش و جوانان، 280 پرسشنامه توزيع و 252 پرسشنامه برگشت داده شد. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي مديريت استعداد صيادي و همكاران (1391)، هوش هيجاني برادبري و گريوز (2005) و پرسشنامه تعهد سازماني اسپيروون كاتش(2002) استفاده گرديد. داده‌ها به كمك روش هاي آماري همبستگي پيرسون و مدل‌سازي معادلات ساختاري تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مديريت استعداد بر هوش هيجاني، تاثير مستقيم و معناداري داشته است؛ هم چنين مديريت استعداد نيز، اثري مثبت و مستقيم بر تعهد سازماني داشته است. در نهايت، ضريب تعيين متغيرهاي درون‌زا نشان داد كه 28 درصد از واريانس هوش هيجاني و 46 درصد از واريانس تعهد سازماني، توسط متغيرهاي پيش‌بين تبيين شده است. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش، بيانگر اهميت نقش مديريت استعداد در هوش هيجاني و تعهد سازماني است؛ بنابراين مديريت استعداد را مي‌بايست در سياست‌هاي مرتبط با وزارت ورزش و جوانان مورد توجه قرار داد.

Objective: The purpose of this study was to examine the relationship between talent management and employee’s emotional intelligence and organizational commitment in the Youth and Sport offices of Fars Province. Methodology: The method implemented in this research work was descriptive-correlation. The studied population included all employees of the Youth and Sport offices of Fars Province (N = 320). All the population was selected as a sample. In all offices, 280 questionnaires were distributed and 252 were returned. The questionnaires of talent management (Sayadi et al., 2011), emotional intelligence (Bradberry & Griares, 2005), and organizational commitment (Speier & Venkatesh, 2002) were used to collect the data. The data was analyzed by Pearson correlation and Structural Equation Modeling (SEM). Results: Findings indicated that Talent management had a direct and significant impact on the emotional intelligence. The talent management also has a direct and positive impact on the organizational commitment. Finally, the endogenous Variables’ R-Square indicated that there was 28% variance in emotional intelligence and 46% variance in the organizational commitment that can be predicted by exogenous variables. Conclusion: The results obtained imply the importance of talent management in emotional intelligence and organizational commitment. Thus talent management should be noticed in all policy-makings related to Ministry of Sport and Youth.