مازندران در منابع روس ( قرن 19 و اوايل قرن 20 )

اين مقاله مروري بر مهمترين متون روسي قرن نوزدهم و اوائل قرن بيستم (پيش از سال 1917) درباره مازندران است و به در دسترسي بودن منابع، محتواي اصلي آنها و اهميت شان مي پردازد. نخستين منابع مهم، اسناد آرشيوي موجود در آرشيو وزارت امور خارجه، آرشيو دولتي فدراسيون روسيه، آرشيو نظامي دولتي روسيه در مسكو و آرشيو دولتي تاريخ روسيه در سن پطرزبورگ هستند. اسناد بسيار متنوعي مانند گزارش هاي كنسول هاي استرآباد و كميسرهاي مرزي در گنبد قابوس موجود است. يكي از ديگر منابع مهم اطلاعات، سفرنامه هاي اتباع روسي است. روسي ها، زياد به مازندران مسافرت مي كردند و به موضوعاتي نظير مردم و منابع مازندران علاقهمند بودند. در نهايت، سخنران به اظهار نظر درباره برخي از پژوهشهاي روسي مربوط به مازندران مي پردازد مانند كتابي به نام استرآباد و روابط ايران و روسيه ، نوشته آي. ان. عبداله يف (تاشكند، 1975).