مديريت ريسك منابع انساني: كاربرد رويكرد آميخته

در اين تحقيق سه مرحله نخست فرآيند مديريت ريسك منابع انساني يعني شناسايي، تحليل و سنجش ريسك‌ها پيگيري مي‌شود. در مرحله شناسايي ريسك‌ها مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با 18 نفر از خبرگان منابع انساني سازمانِ مورد مطالعه انجام شد. درنتيجه تحليل داده‌ها به روش تحليل تم60 مفهوم، 14 تم فرعي و 5 تم اصلي حاصل شدند. براي تأييد روايي سازه‌هاي شناسايي شده پرسشنامه اول تحقيق ميان150 نفر از مديران و كارشناسان مرتبط با واحد منابع انساني صنعت برق توزيع شد و داده‌هاي به دست آمده توسط بخش اندازه گيري مدل معادلات ساختاري و نرم افزار ليزرل تحليل گرديد. در گام نهاييِ اين مرحله نيز مدل پيشنهادي تحقيق جهت شناسايي و دسته‌بندي ريسك‌هاي منابع انساني ارائه شد. اين مدل مشتمل بر دو نقطه مرجع استراتژيك «كانون توجه» و «ماهيت ريسك»‌ بود و ريسك‌هاي منابع انساني را در قالب چهار دسته طبقه‌بندي‌ مي‌نمود. در گام دوم تحقيق يعني تحليل ريسك‌هاي منابع انساني، پنج شاخص براي تحليل ارائه شده و روابط متقابل ميان ريسك‌هاي منابع انساني به عنوان يكي از اين شاخص‌ها، با استفاده از تكنيك ديمتل فازي شناسايي شد. در گام سوم يعني سنجش ريسك‌ها، سطوح تخميني ريسك‌ها با توجه به شاخص‌هاي تحليل مقايسه شده و ريسك‌هاي منابع انساني با توجه به اين پنج شاخص و با استفاده از تكنيك مشابهت فازي رتبه‌بندي شدند. نتايج گام‌هاي تحليل و سنجش نشان داد كه ريسك‌هاي عملياتي منابع انساني داراي بيشترين مجموع تأثيرگذاري و تأثيرپذيري در شبكه ارتباطات متقابل ميان ريسك‌ها بوده و نسبت به ساير حوزه‌هاي اصلي ريسك‌هاي منابع انساني از بالاترين اولويت براي مواجهه برخوردارند.