بررسي ارتباط بين مديريت دانش با درجه تحقق سازمان ياد گيرنده از ديدگاه كارشناسان تربيت بدني

مقدمه و هدف: هدف از تحقيق حاضر، بررسي رابطه بين مديريت دانش و درجه تحقق سازمان يادگيرنده از ديدگاه كارشناسان تربيت بدني در اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان رضوي، ادارهكل آموزش و پرورش و شهرداري مشهد است. روش شناسي: جامعه آماري(144=N ) از كارشناسان تمام وقت ادارات آموزش و پرورش(47 نفر)، اداره كل ورزش و جوانان(52 نفر) و شهرداري(45 نفر)هستند كه با استفاده از جدول مورگان نمونه 108 نفري به صورت تصادفي انتخاب گرديد. در اين مورد، از سه پرسشنامهاستاندارد مديريت دانش (QKM) و درجه تحقق سازمان يادگيرنده(DLOQ) و پرسشنامه بررسي دموگرافي اعضاي نمونه استفاده شد. تحقيق حاضر، از لحاظ نوع و هدف، كاربردي و از نظر ماهيت، توصيفي و همبستگي است كه جمع آوري اطلاعات به شيوه پيمايشي انجام شد. پايايي ابزار از طريق آزمون ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه شد كه براي پرسشنامه مديريت دانش برابر 893/0 و پرسشنامه درجه تحقق سازمان يادگيرنده برابر971/0 به دست آمد.جهت تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي واستنباطي (آزمون كلموگروف اسميرنوف، tي مستقل، ضريب همبستگي پيرسون، آزمون تعقيبي) استفاده شد. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان مي دهد كه بين مديريت دانش و درجه تحقق سازمان يادگيرنده از ديدگاه كارشناسان تربيت بدني رابطه معناداري وجود دارد(001/0=p). بين كارشناسان زن و مرد از نظر ميزان مديريت دانش و درجه تحقق سازمان يادگيرنده تفاوت معني داري مشاهده نشد (05/0p>). بحث و نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين تحقيق مبني بر وجود رابطه بين مديريت دانش و درجه تحقق سازمان يادگيرنده لزوم توجه بيشتر به آموزش مديران و كاركنان ادارات با مفاهيم مديريت دانش و سازمان يادگيرنده، راه اندازي پايگاه دانشي كاركنان براي ثبت مهارت ‌هاي آنها و برگزاري دوره هاي آموزشي مناسب براي يادگيري پرسنل در جهت اداره امور بسيار مهم به نظر مي رسد و توصيه مي شود كه در سازمان هاي ورزشي كشور براي به كار گيري موارد مذكور بيش از گذشته تاكيد گردد.