نقش اتاق هاي فكر در تصميم سازي سياست خارجي آمريكا در قبال پرونده هسته اي ايران

سیاست خارجی آمریكا در واقع برآیند چانه زنی مكرر میان نخبگان در اتاقهای فكر و موسسات پژوهشی فعال در این كشور است. پرونده هستهای ایران به عنوان یكی از مهمترین مسائل امنیت بینالملل در سال های اخیر، یكی از مهمترین موضوعات مورد بررسی و تحقیق در اتاقهای فكر و موسسات مختلف پژوهشی آمریكا بوده است. مطالعه پروژههای مختلف تحقیقاتی، گزارشهای سالانه، گزارشهای رسمی منتشر شده و مصاحبههای تحلیلگران این اتاقها و موسسات ما را به چهار رویكرد كلی حاكم بر اتاقهای فكر و موسسات پژوهشی آمریكا در مواجهه با پرونده هستهای ایران رهنمون میكند. رویكرد اول مبتنی بر برخورد نرم و مبتنی بر عدم خشونت در مواجهه با ایران است. رویكرد دوم، فشار از داخل را به عنوان راهكار كلی مورد ملاحظه قرار داده است. رویكرد سوم بر تحریمهای درازمدت به عنوان عامل جدی در كنترل برنامه هستهای ایران نظر دارد و در نهایت رویكرد چهارم بر اقدام نظامی محدود برای نابود كردن تاسیسات هستهای ایران تاكید میكند. مقابله با تهدیدات ناشی از این اتاقهای فكر و موسسات پژوهشی با درك استراتژیهایی كه این اتاقها و موسسات به دولت آمریكا پیشنهاد میكنند، محقق میشود و با درك این استراتژیها تعریف پاداستراتژی مناسب برای مقابله با آنها عملی خواهد بود و شناخت این اتاقها و موسسات پژوهشی و درك جایگاه آنها در روند تصمیمسازی و تصمیمگیری سیاست خارجی آمریكا در قبال پرونده هسته ای ایران، نخبگان ایران را در جهت مقابله با تهدیدهایی كه از سوی آمریكا متوجه ایران است، یاری میكند .