اثر هوش هيجاني بر هماهنگي و ناهماهنگي زناشويي با ميانجي گري ادراك انصاف

هوش هيجاني جديدترين تحول در زمينه فهم رابطه ميان فكر و هيجان است كه فرد را به طور موثري با نيازها، فشارها و چالش هاي زندگي سازگار مي­كند. هماهنگي و ناهماهنگي زناشويي يكي از عمده­ترين و با اين حال چالش انگيز ترين موضوع در حيطه­ي علم مشاوره است. يكي از عوامل ارتباطي كه پژوهش ها تاثير آن را بر هماهنگي رابطه زناشويي نشان داده­اند، ادراك انصاف در رابطه زناشويي است. هدف نهايي اين مطالعه بررسي تاثيرات مستقيم و غيرمستقيم هوش هيجاني بر هماهنگي و ناهماهنگي زناشويي با ميانجي­گري ادراك انصاف بود. جامعه­ي آماري (150 زن، 150 مرد) در شهر شيراز در سال 1392 بود كه با روش نمونه­گيري تصادفي چند مرحله­اي انتخاب شد. ابزارهاي سنجش شامل ­پرسشنامه خود- گزارشي هوش هيجاني (EQS)، پرسشنامه هماهنگي زناشويي (MHQ)، ناهماهنگي زناشويي (MDQ)، مقياس ادراك انصاف (MEP)بود. تحليل داده­ها از طريق الگويابي معادلات ساختاري (SEM) و اثرات غيرمستقيم از طريق آزمون بوت استراپ انجام شد. نتايج نشان داد كه مدل ارزيابي شده از شاخص برازندگي خوبي برخوردار بود. هم­چنين نتايج حاصل از تحليل مدل نشان داد كه هوش هيجاني به صورت مستقيم و غيرمستقيم هماهنگي و ناهماهنگي زناشويي را تحت تاثير قرار مي­دهد و ادراك انصاف بعنوان عامل بسيار مهمي در روابط سالم شناخته شد.