بررسي و نقد نظريه وكالت در عرصه ماهيت نمايندگي مجلس

پس از تاسيس مجلس و ورود مفهوم نمايندگي به ادبيات سياسي ايران، شخصيت هاي علمي و به تبع آن مردم جامعه، اين نهاد سياسي را وكالت شرعي تلقي كردند. تصريح علما و انديشمندان بر تطبيق اين نهاد بر وكالت شرعي اين ديدگاه را قوت مي بخشيد. با اين حال هنوز جاي اين پرسش باقي مانده كه آيا اين تلقي حاصل انديشه ورزي و تتبع آگاهانه و عالمانه انديشمندان بود يا اينكه راه حلي براي بومي سازي اين نهاد نوبنياد در جامعه سنتي ايران محسوب مي شد. با دقت در ماهيت، شرايط و گستره وكالت و نيز بررسي ويژگي هاي طرفين اين قرارداد، مي توان دريافت كه نهاد نمايندگي با وجود شباهت هاي بسياري كه با عقد وكالت دارد، به هيچ وجه قابليت تطبيق با اين قرارداد را ندارد. زيرا نمايندگي قواعد و ويژگي هاي خاصي دارد كه با توجه به آنها، نمي توان آن را با وكالت مصطلح در فقه و حقوق خصوصي يكي دانست.