مباني و مؤلفه هاي روزنامه نگاري گفت وگو بررسي ديدگاه هاي صاحبنظران حوزه گفت وگو، استادان ارتباطات و روزنامه نگاران

روزنامه نگاري گفت وگو زمينة مطالعاتي و حرف ه اي جديدي است كه به سبب اهميت يافتن گف ت وگو در رسانه ها مورد توجه جدي محافل علمي، آكادميك و حرف ه اي و مجامع بي ن المللي از جمله يونسكو قرار گرفته است . مسئله پژوهش حاضر بررسي و تبيين مباني و مؤ لفه هاي روزنامه نگاري گف ت وگو و وضعيت آن در رسان ه هاي ايران ا س ت. چهارچوب مفهومي اين تحقيق بر پا ي ه بسط مفهوم حوزه توسعه مجاور 4  ل و و ي گ و ت س ك ي و ت ل ف ي ق آ ن ب ا م ن ط ق گف ت وگويي ميخائيل باختين، كنش ارتباطي و حوزة عمومي يورگن هابرماس و ارتباطات مشاركتي جان سرواس تنظيم شده و در قالب الگوي توسعة فرهنگي در حوزه توسع ه مجاور رسان ه اي، ويژگ ي ها و الزامات روزنام ه نگاري گفت وگو را طراح ي كرده اس ت . روش پژوهش براي انجام اين مطالعه، مصاح ب ه عمقي با متخ ص صان است كه به صورت هدفمند با 21 تن از استادان ارتباطات، روزنام ه نگاران و صاحبنظران حو ز ه گفت وگو انجام شده است . يافته هاي پژوهش نشان مي دهد روزنامه نگاري گفت وگو مبتني بر ارز ش هاي نويني چون حقيق ت گرايي، راه ح ل گرايي، فرايندمداري و مرد م گرايي است و به ارز ش هاي كلاسيك هم در ذيل آنها توجه م ي كند. همچنين تلفيق روزنامه نگاري حرفه اي با ژانرهاي نويني مانند روزنام ه نگاري شهروندي، شبك ه اي و كنشگر، بي ش تر با روزنامه نگاري گفت وگو مناسبت دار د . در عين حال روزنام ه نگاري گفت وگو در حال حاضر فاقد جايگاه و كاركرد مناسب خود در كشور ماست اما م ي توان به وسيلة آموزش سواد رسان ه اي به عموم، آموزش هاي عمومي، تخصصي و حرف ه اي دربار ه زمينه ها، لوازم و كاركرد روزنام ه نگاري گفت وگو و تهي ه مرامنامه اي عملياتي، اين نوع روزنام هنگاري را ترويج كرد.