سطح آستانه بهينه جهت شناسايي ستاره‌ها در ردياب ستاره

در اين مقاله مُدل دقيقي از بخش الكترواپتيكي سامانه ردياب ستاره و نحوه تشكيلِ تصويرِ ستاره ارايه شده است. سپس از اين مُدل براي تشخيص ستاره‌ها از نوفه با معرفي شيوه خاص در تعيين مقدار آستانه،‏ در تصويرِ گرفته شده توسط ردياب ستاره استفاده گرديده است. با بهره‏گيري از نظريه آشكارسازي اثبات شده كه روش سطح آستانه،‏ آشكارساز بهينه‏ي ستاره‌ها در تصوير مي‌باشد و نحوه تعيين مقدار سطح آستانه بهينه با توجه به مشخصات ردياب ستاره بدست آمده است. همچنين نشان داده شده كه اثر محل قرارگيري تصوير ستاره نسبت به مكان پيكسل‌هاي حسگر تصويربرداري تا چه ميزان بر روشنايي تصوير ستاره و در نتيجه سطح آستانه‌ي بهينه مؤثر است. اين متغير در مقالات به صورت دقيق بررسي نشده است و عدم در نظرگرفتن اين مسأله سبب انتخاب سطح آستانه نادرست خواهد شد. مقدار سطح آستانه اهميت بسيار زيادي دارد چون از يك سو با افزايش سطح آستانه،‏ ستاره‌ها از دست خواهند رفت و از سوي ديگر با كاهش آن،‏ نوفه‏ها به عنوان ستاره تشخيص داده مي‌شوند كه اين امر سبب افزايش زمان محاسبات و يا عدم امكان تعيين وضعيت مي‌گردد.