پيش بيني ابعاد سواد سلامت دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در سال 1395: نقش متغيرهاي جمعيت شناختي

زمينه و هدف: سواد سلامت يك پيامد كليدي اقدامات آموزش بهداشت است كه بايد در مفهوم وسيع­تر ارتقاي سلامت قرار گيرد. اين مطالعه با هدف پيش­بيني ابعاد سواد سلامت دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در سال 1395: نقش متغيرهاي جمعيت شناختي انجام گرفت. مواد و روش­ها: مطالعه از نوع توصيفي همبستگي است كه بر روي 350 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه انجام شد. روش نمونه­گيري به صورت تصادفي بود. جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه سواد سلامت منتظري و همكاران استفاده شد. اطلاعات جمع آوري شده از طريق نرم افزار SPSS 23 و با به كارگيري آزمون­هاي آماري تي، آنوا و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته­ ها: ميانگين و انحراف معيار نمره كلي سطح سواد سلامت در دانشجويان 43/0 ± 04/4. بود. آزمون تي و آناليز واريانس يك طرفه بين سطح سواد سلامت با جنس، سن، رشته تحصيلي، مقطع تحصيلي و محل سكونت رابطه معني­داري را نشان داد. ضريب همبستگي پيرسون بين اجزاي سواد سلامت در نمونه­هاي پژوهش همبستگي بالايي را نشان داد و از لحاظ آماري معني­دار بود(001/0P<). نتيجه­ گيري: اهميت و ضرورت توجه به سواد سلامت دانشجويان براي ارتقاي سلامت به عنوان عامل تاثير­گذار و ضروري به نظر مي­رسد. پيشنهاد مي­شود سياستگذاران و مجريان برنامه­هاي آموزشي دانشگاه با فراهم آوردن محتوا و محيط آموزشي مناسب و با گنجاندن واحد درسي يا دوره­هاي آموزشي در دوره تحصيل، سواد سلامت دانشجويان را افزايش دهند.